Ραβασάκι
Posted by Κάμπια on Sep 6th, 2014 in Γκαβλωτικά, Ποίηση
Προπάντων Άσε καταμέρος τους εγωισμούς. Έλα να με φιλήσεις τώρα που το αίμα μου βράζει. Κι αν κάψεις το κάτω χείλος στον χοχλό δεις τα μαλλιά μου να ζωντανεύουνε στα χέρια σου σαν φίδια σου πάρω κόντρα με τα ματόκλαδα την καρωτίδα Κι αν φοβηθείς (Τα μισά μου κότσια να ‘χες…) Πες ψέματα Πες πως τάχα δεν είχες …
Άσπρες ρίζες
Posted by Κάμπια on Sep 5th, 2014 in Οικογένεια, Ποίηση
Αφού έτσι μ’ έφτιαξες αφού έτσι μ’ έφτιαξες να μην μπορώ να μην μπορώ να νιώσω δίχως να πω μάνα Πλεκτάνη έστησα στο χρόνο να βάφω μαύρες τις άσπρες ρίζες τις άσπρες ρίζες των μαλλιών σου τις άσπρες ρίζες της φθοράς σου Κάποια βράδια που εσύ ανέμελα κάτω από τα χέρια μου γελάς και λες «Χαίρομαι να …
